Het Kees Lied

Het was op het eerste El Cid kamp. Iedereen was zo druk aan het integreren, dat niemand door had dat er eigenlijk iets miste. Of eerder: iemand. Want ondertussen was de geliefde persoon die de belangrijkste bron van informatie en vermaak was, verdwenen. De meest populaire persoon van de Blauwe Schuit was zoek! Waar kon hij toch zijn? Robert Jan en Mariëtte gingen op zoek naar onze verloren liefde. Toen we hem niet vonden, schreven wij een ode aan hem.

Hé waar is mijn Kees gebleven?

Melodie: Even aan mijn moeder vragen

Tekst: Mariëtte Bliekendaal en Robert Jan de Paauw

Zwarte ogen grijze haren Zat 'm telkens aan te staren
Luisterde naar alles wat hij zei
Hoe kan ik 'm ooit vergeten
Hij liet mij van alles weten
Een steun en toeverlaat was hij voor mij

Maar nu ben ik hem kwijt...

Refrein:

Hé waar is mijn Kees gebleven?
Hangt ie in de kraanlijn
Of zou hij bij Jeanette zijn?
Hé waar is mijn Kees gebleven?
Wie heeft 'm meegenomen
Ik blijf maar van hem dromen
Kan het echt niet aan
't is met mij gedaan
zo gemeen
de stilte om me heen

Ik kan nu echt niet meer tegen
Kees die was er in storm en regen
Wat moet ik zonder Kees beginnen
Nu zit ik maar heel zielig binnen
Overal ben ik wezen zoeken
Alle gaten en alle hoeken
Waar is mijn Kees? Waar is mijn Kees?

(Herhaal refrein)

Wij beleefden veel avonturen
In de ochtend- en avonduren
Hij overleefde zelfs 'n ontvoering
Toen was iedereen in beroering
Bob die sloopte toen zijn antenne
Leukoplast draagt ie zonder gene
Waar is mijn Kees? Waar is mijn Kees?

Hé waar is mijn Kees gebleven?
Hangt ie in de kraanlijn
Of zou hij bij Jeanette zijn?
Hé waar is mijn Kees gebleven?
Wie heeft 'm meegenomen
Ik blijf maar van hem dromen
Breng mijn Kees terug
En een beetje vlug
Zonder hem
Heeft de Blauwe Schuit geen stem